ஐசியூ-வில் உயிருக்குப்போராடும் மகன்.. இடிக்கப்பட்ட சொந்த வீடு: மும்பை குடும்பத்தின் சோகக் கதையும், காப்பீடு நிறுவனத்தின் துரோகமும்!
மும்பை: ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கைக்கும் மரணத்திற்கும் இடையிலான இடைவெளி வெறும் சில வினாடிகள்தான் என்பதை மும்பையைச் சேர்ந்த ஆனந்த் தீக்ஷித் (35) என்பவரின் நிலை உலகிற்கு உரக்கச் சொல்லி வருகிறது. கடந்த 27 மாதங்களாக சுயநினைவற்ற 'கோமா' நிலையில், இயந்திரங்களின் துணையோடு மூச்சுவிட்டு வரும் மகனை மீட்டெடுக்க, ஒரு குடும்பமே தனது மொத்த வாழ்வாதாரத்தையும் தொலைத்துவிட்டு நடுதெருவில் நிற்கும் அவலம் அரங்கேறியுள்ளது. புகழ்பெற்ற ஹரிஷ் ரானா வழக்கைப் போலவே, இந்த ஆனந்த் தீக்ஷித்தின் நிலையும் தற்போது இந்திய மருத்துவக் காப்பீடு மற்றும் சட்டங்களில் உள்ள ஓட்டைகளைத் தோல்வியுரித்துக் காட்டியுள்ளது.
ஆனந்தின் இந்தத் துயரப் பயணம் 2023-ம் ஆண்டு டிசம்பர் 29-ம் தேதி தொடங்கியது. கோரக்பூரில் தான் புதிதாக வாங்கிய ஸ்கூட்டரில் மகிழ்ச்சியாகச் சென்றபோது ஏற்பட்ட ஒரு கோர விபத்து, அவரது மூளையில் பலத்த காயத்தை ஏற்படுத்தி அவரை 'உயிருள்ள பிணமாக' மாற்றியது. அன்று முதல் இன்று வரை, 800 நாட்களுக்கும் மேலாக அவர் மருத்துவமனையின் 'தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில்' முடங்கிக் கிடக்கிறார். குழாய் வழியாகச் செலுத்தப்படும் உணவும், செயற்கைச் சுவாசமும் மட்டுமே அவரது வாழ்வைத் தக்கவைத்துள்ளன. தனது மகன் என்றாவது ஒருநாள் கண்விழித்து 'அப்பா' என்று கூப்பிட மாட்டானா என்ற ஒரே ஒரு நம்பிக்கையில், ஆனந்தின் பெற்றோர் தங்களது சேமிப்பு, நகைகள் மற்றும் பூர்வீக நிலம் என அனைத்தையும் விற்றுவிட்டனர். இதுவரை அவர்கள் கட்டிய மருத்துவக் கட்டணம் மட்டும் ₹4 கோடியைத் தாண்டியுள்ளது என்பது 'பகீர்' தகவலாகும்.
விதியே விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில், மும்பை மாநகராட்சியும் அந்த ஏழைப் பெற்றோர் மீது கருணையின்றி ஒரு தாக்குதலை நடத்தியுள்ளது. ஆனந்த் ஐசியூ-வில் உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருந்த சமயத்தில், சட்டப்பூர்வச் சிக்கல்களைக் காரணம் காட்டி அவர்கள் குடியிருந்த வீட்டை மாநகராட்சி இடித்துத் தரைமட்டமாக்கியது. மகனை மீட்கப் பணமும் இல்லை, தலைசாய்க்க இடமும் இல்லை என்ற நிலையில், தற்போது அந்தப் பெற்றோர் ஒரு சிறிய வாடகை வீட்டில் தஞ்சம் புகுந்துள்ளனர். "எங்கள் வீட்டை இடிக்கலாம், எங்களை நடுத்தெருவில் நிறுத்தலாம், ஆனால் என் மகன் மீண்டு வருவான் என்ற நம்பிக்கையை யாராலும் பறிக்க முடியாது," என்று ஆனந்தின் தந்தை கண்ணீர் மல்கக் கூறுவது கல்நெஞ்சையும் கரையச் செய்கிறது.
இந்தத் துயரத்தின் மற்றொரு இருண்ட பக்கம், மருத்துவக் காப்பீட்டு நிறுவனத்தின் அலட்சியம். 'கேர் ஹெல்த் இன்சூரன்ஸ்' நிறுவனம், தொழில்நுட்பக் காரணங்களைக் காட்டி அவர்களது கோரிக்கையை நிராகரித்துள்ளது. இதனால் பல லட்ச ரூபாய் கடனாளியாக மாறியுள்ள அந்தத் தந்தை, காப்பீட்டுச் சட்டங்கள் சாமானியர்களுக்கு எப்போதுமே கைகொடுப்பதில்லை என்பதை வேதனையுடன் பதிவு செய்துள்ளார். மகனின் கைக் கடிகாரத்தையும், செல்போனையும் அவரது தாய் இன்றும் பத்திரமாக வைத்திருக்கிறார்; மகன் எழுந்து வந்ததும் அவனிடமே கொடுக்க வேண்டும் என்ற அந்தத் தாயுள்ளத்தின் ஏக்கம் எப்போது தீரும் என்பது யாருக்கும் தெரியாது.
ஆனந்த் தீக்ஷித்தின் வழக்கு, இந்தியாவில் 'கோமா' நோயாளிகளுக்கான நீண்டகாலச் சிகிச்சை மற்றும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கான நிதிப் பாதுகாப்பு குறித்துப் பல கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. ஒரு குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த உழைப்பையும் உறிஞ்சும் இத்தகைய மருத்துவச் செலவுகளுக்கு அரசு உரியக் கட்டுப்பாடு விதிக்காதவரை, இது போன்ற பல குடும்பங்கள் மௌனமாகச் செத்துக்கொண்டேதான் இருக்கும். "மருத்துவமனை கட்டணங்கள் எங்களைச் சூறையாடிவிட்டன; இப்போது நாங்கள் கடவுளை மட்டுமே நம்பி நிற்கிறோம்," என்ற அந்தத் தந்தையின் குரல், அதிகார வர்க்கத்தின் காதுகளில் விழுமா என்பதுதான் தற்போதைய கேள்வி.
